૨૦ એકાંતની હિમશિલા

આંખમાં અટવાયેલાંનું કામ શું?

ના પૂછો કે પથ્થરોનું નામ શું?

હર પળે ભૂલી જતાં ખુદને અમે,

રુહને તો નામ શું બદનામ શું?

જિંદગી એકાંતની છે હિમશિલા,

મોતના કલરવ તણું તો કામ શું?

છે કબરની આડમાં તો અંધકાર,

પગ તળે તો શું સુબહ ને શામ શું?

પ્યાસથી પાગલ બની પીધું લહુ,

પથ્થરોને મન મીના શું જામ શું?

*****

પથ્થરોની યાદમાં પથ્થર બની

આંખનાં પાણી અમે રોકી લીધાં.

By Smita Trivedi

અમદાવાદની બી.ઍડ. કૉલેજમાં ૨૫ વર્ષ ઍસો. પ્રોફેસર તરીકે સેવા કર્યા બાદ હાલ નિવૃત્ત જીવનમાં સાહિત્ય, અધ્યાત્મ અને સંગીત સાથે પ્રવૃત્ત જીવનને માણી રહી છું. જીવનની પ્રત્યેક ક્ષણ એક નવો ઉઘાડ લઇને આવે છે, અને સતત નવું શીખવાની તક આપે છે.

1 comment

  1. May I request all litrature loving readers to post their feedback in comment box, so that other readers can view it and get different perspectives.
    Thank you all for your interest.

    Like

Leave a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s