૨૩. સ્વાર્થ પણ ઓળખાતો નથી!

23. Selfishness is not even recognized!

Credit: https://stock.adobe.com આપણે પ્રકૃતિથી કેટલા દૂર થઈ ગયા છીએ તેનો આપણને અહેસાસ સુધ્ધાં નથી.

સ્વાર્થને કદી સીમાડા હોતા નથી. સ્વાર્થ વકરીને ઊભો રહે છે ત્યારે એ પોતાનાં અને પારકાંના ભેદ પણ ભૂલી જાય છે. ઉપકારનો બદલો અપકારથી વાળતાં કોઈ ખચકાટ પણ થતો નથી.

જન્મથી મૃત્યુ સુધી સાથ આપતા વૃક્ષનું જતન કરવું એ બાળકને ઉછેરવા જેવી પ્રાથમિક ફરજ હોવા છતાં સ્વાર્થનો માર્યો માનવી કુહાડીઓ આમથી તેમ ફંગોળ્યા કરે છે. જંગલો ઉશેટીને ત્યાં એને ધુમાડા ઓકતી મસમોટી ચીમનીઓનાં સપનાં આવે છે.

આપણા કર્યા કરાવ્યાનાં ફળ આપણે ભોગવીએ છીએ એથી વધુ આપણા પછીની પેઢી ભોગવે છે. આપણા પછીની પેઢીનો વિચાર કરવો એય એક સ્વાર્થ હોવા છતાં એ સ્વાર્થ પણ ઓળખાતો નથી એટલા તો આંધળી ભીંત થઈ ગયા છીએ આપણે!

હજુ ય નહિ ચેતીએ તો આવતી પેઢીના લોકો આપણને માફ નહિ કરે!

Credit: https://stock.adobe.com ભાવિ પેઢી માટે પ્રકૃતિનું જતન કરવું આપણી નૈતિક ફરજ છે.

Published by Smita Trivedi

અમદાવાદની બી.ઍડ. કૉલેજમાં ૨૫ વર્ષ ઍસો. પ્રોફેસર તરીકે સેવા કર્યા બાદ હાલ નિવૃત્ત જીવનમાં સાહિત્ય, અધ્યાત્મ અને સંગીત સાથે પ્રવૃત્ત જીવનને માણી રહી છું. જીવનની પ્રત્યેક ક્ષણ એક નવો ઉઘાડ લઇને આવે છે, અને સતત નવું શીખવાની તક આપે છે.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: