૩૧. સફળતા – વહેંચવાથી વધે!

વિજેતા બનવા ઇચ્છતી વ્યક્તિમાં પોતાનામાં એક આગવી સૂઝ હોય, નેતૃત્વના ગુણો હોય અને દીર્ઘદ્રષ્ટિ હોય એ જરૂરી ગણાય. છતાં એને એટલો અહેસાસ તો હોવો જ જોઈએ કે આ બધું એણે એકલે હાથે કર્યું નથી અને કરી શકે પણ નહીં. એમાં એના નાના મોટા અનેક સાથીદારોનો ફાળો રહેલો છે. વળી આટલો અહેસાસ હોય એટલું પણ પૂરતું નથી. એને આ વાતનો અહેસાસ છે એવો અહેસાસ એણે પોતાના સાથીઓને પણ કરાવતા રહેવું પડે છે.

૩૦. વસ્ત્રોની પસંદગી અને પસંદગીના વસ્ત્રો!

વસ્ત્રોનું આપણા જીવનમાં અનેક રીતે મહત્વ છે. કોઈ પણ પરિસ્થિતિની અંદર પ્રવેશવા માટે વસ્ત્રો પ્રથમ પગથિયું બની જાય છે. વસ્ત્રો વ્યક્તિત્વની ઓળખ બનવા ઉપરાંત વ્યક્તિની હાજરીને પ્રભાવક બનાવે છે એટલું જ નહીં, વસ્ત્ર-પસંદગીની પોતાની અને સામા માણસ પર એક ચોક્કસ મનોવૈજ્ઞાનિક અસર હોય છે. સફળ થવા ઇચ્છનાર માણસે વસ્ત્રોની પસંદગી પાછળ આ જ મુખ્ય વાત ધ્યાનમાં રાખવાની હોય છે.

૨૯. ગાત્રો શિથિલ તો કર્મ શિથિલ!

માણસની પૂર્ણ સ્વાસ્થ્યની ઝંખના અનાદિ કાળથી ચાલી આવે છે. શરીર સાથે આધિ, વ્યાધિ અને ઉપાધિ અભિન્નપણે સંકળાયેલી છે. એટલે જ માનવી પ્રાચીન કાળથી ઉત્તમ સ્વાસ્થ્યનાં નુસખાઓ શોધતો આવ્યો છે. હજુ આજેય એની એ શોધ ચાલુ છે. યોગ-ધ્યાન કે કસરત જેવી પ્રવૃત્તિ પાછળ જો એકાદ કલાક ખર્ચ્યો હોય તો બાકીના તેવીસ કલાક સુખ અને આનંદ પૂર્વક પસાર કરવાનો આપણને જાણે આપોઆપ પરવાનો મળી જાય છે.

૨૫. અહંની સમજ – ગેરસમજ!

આપણે આપણી વ્યવહારની ભાષામાં ‘અહમ્’ શબ્દનો બહુ છૂટથી ઉપયોગ કરીએ છીએ. આ શબ્દ વાપરતી વખતે આપણને અભિમાન અને હું પદ જેવો અર્થ જ અભિપ્રેત હોય છે. પરંતુ એને માટે ‘અહમ્’ શબ્દ વાપરવો યોગ્ય નથી. ‘અહમ્’ નો અર્થ કંઈક જુદો છે. મનોવિજ્ઞાને આ શબ્દની વિગતે મીમાંસા કરી છે. એથી આ શબ્દને બરાબર સમજવા જેવો છે.

૨૪. શીખતો નર સદા સુખી!

સફળ વ્યક્તિની સાચી ઓળખ એ છે કે એને ઘણું બધું આવડતું હોવા છતાં એ હંમેશાં શીખતો રહે છે. શીખતા રહેવાની વૃત્તિ એને સતત જીવંત રાખે છે. જે માણસ એમ માની લે છે કે મને બધું આવડી ગયું છે અને હવે મને બધી જ સમજ પડે છે એના વિકાસ પર ત્યાં જ પૂર્ણવિરામ મુકાઈ જાય છે.

૨૩. સ્મૃતિની સિસ્ટમ!

આઇન્સ્ટાઇન કહેતા હતા કે આપણે આપણા દિમાગની શક્તિનો માત્ર ૧૫ ટકા જ ઉપયોગ કરીએ છીએ, બાકીની ૮૫ ટકા વણવપરાયેલી પડી રહે છે. જે લોકો ‘યાદ નથી રહેતું’ એવી ફરિયાદ કરે છે તેઓ વણવપરાયેલી ૮૫ ટકા શક્તિમાંથી માત્ર બીજી ૩૫ ટકાનો ઉપયોગ કરે તોય આ ફરિયાદ રહે નહિ.

૨૨. વિસ્મૃતિ – એક સાહજિક બાબત છે!

સ્મૃતિની બાબતમાં જો દરેક વસ્તુ અને દરેક પળનો અનુભવ એવો ને એવો યાદ રહેતો હોત તો આપણા મગજ પરનો બોજો બેસુમાર વધી જાત અને આપણે એ જીરવી પણ ન શકત. ખરી વાત તો એ છે કે ઘણું બધું યાદ રાખવા માટે કેટલુંક ભૂલી જવું પણ જરૂરી બની જાય છે. યાદ રાખવાની શક્તિનો સદુપયોગ ત્યારે જ થઈ શકે જ્યારે આપણે બિનજરૂરી બાબતોને ભૂલી જઈએ. વ્યવહાર જગતમાં માન-અપમાન અને દુઃખ-સંતાપ જેવી કેટલીક કડવી બાબતોને ભૂલી જવામાં જ સાર છે.

૨૧. સતેજ સ્મૃતિની મહામૂલી મૂડી!

સરેરાશ સ્મરણશક્તિ એ સામાન્ય માણસનું લક્ષણ છે. સામાન્ય માણસ જ્યારે અસામાન્ય બનવા ઈચ્છે છે ત્યારે જ એને તીવ્ર સ્મરણશક્તિની ઝંખના જાગે છે. આપણા વ્યવહાર જગતમાં આપણે એવી અનેક પરિસ્થિતિઓમાંથી પસાર થવાનું આવે છે. જ્યાં સ્મરણશક્તિ મહત્ત્વનો ભાગ ભજવે છે. આપણી શિક્ષણ વ્યવસ્થામાં તો સ્મરણને જ સૌથી વધુ મહત્ત્વ મળેલું છે. બુધ્ધિ કે સમજદારી કરતાં પણ તેજ સ્મૃતિ ધરાવતી વ્યક્તિ એમાં વધુ સફળ થાય છે.

૨૦. રમૂજ: લગાડવા જેવો ચેપ!

સામાન્ય માણસ માટે જિંદગી અવશ્ય એક જંગ છે. દરેક ક્ષેત્રે એણે તીવ્ર સ્પર્ધાનો સામનો કરવાનો હોય છે. સતત એણે સંઘર્ષમાંથી પસાર થવાનું હોય છે. પરંતુ એ સંઘર્ષ જયારે ભારણ બની જાય ત્યારે એ કપરો લાગે છે. હળવાશ બધી જ સ્પર્ધાઓને અને બધા જ સંઘર્ષને સરળ બનાવી દે છે.

૧૯. મોકળાશ: સફળતાની OBCD!

19. Openness – OBCD of Success! સામાજિક સંબંધોની અનિવાર્યતા અને ઉપયોગિતા વિષે જેટલું કહીએ એટલું ઓછું જ પડે. છતાં ફરી ફરીને એક જ વાત કહેવાની થાય છે કે આપણે જેને સમાજ કહીએ છીએ એ ભલે દેખીતી રીતે વિશાળ હોય, પરંતુ આપણા માટે તો આપણો સમાજ પ્રમાણમાં ઘણો નાનો છે અને આપણે ધારીએ તો એ સમાજ… Continue reading ૧૯. મોકળાશ: સફળતાની OBCD!